Organizacja pozarządowa działając, w osamotnieniu napotka na wiele problemów na drodze do sukcesu. Dobre wykonywanie działań wymaga współpracy z wieloma podmiotami.  

NGO-sy (non-governmental organizations) zaczęły powstawać w Polsce w tym samym czasie, co w innych państwach europejskich, ale z powodów politycznych nie mogły działać tak, jak powinny. Wraz z transformacją ustrojową w Polsce przyszła mentalna przemiana społeczeństwa i rozwój trzeciego sektora.  

W 1996 roku na Węgrzech powstał i został wprowadzony nowy sposób pomocy organizacjom pozarządowym. Pomysł został bardzo dobrze przyjęty przez społeczeństwo i z czasem zaczęły korzystać z niego także inne europejskie państwa, w tym Polska. Jaki to sposób pomocy? Oczywiście, mechanizm 1% podatku dochodowego. To dzięki jego istnieniu od 2004 roku w Polsce stale rośnie liczba NGO-sów posiadających status organizacji pożytku publicznego (OPP).

Każda organizacja pozarządowa skupia swoje wysiłki i działania wokół wprowadzania w życie wyznaczonej sobie misji. Czy do jej realizacji wystarczy charyzmatyczny lider, dobry pomysł i odpowiednie środki finansowe? Nie. Sukces organizacji możliwy jest dzięki ludziom zaangażowanym w jej funkcjonowanie, czyli członkom, pracownikom, wolontariuszom. Aby z pracy ludzi korzystali beneficjenci, organizacja i oni sami, konieczna jest dobra strategia zarządzania zasobami ludzkimi.

W 2010 roku w Polsce zarejestrowanych było 71 tys. stowarzyszeń i 12 tys. fundacji . Poza nimi działa także wiele innych organizacji pozarządowych w innej formie organizacyjnej. Co o tak licznym trzecim sektorze wiedzą i myślą Polacy?